การศีกษาผลกระทบของคําที่ทําหน้าที่ทั้งคํากริยาและคําบุพบทในภาษาจีนกลาง ที่มีต่อผู้เรียนชาวไทยและแนวทางการเรียนการสอน

บทคัดย่อ

动介兼类词 คือ คําที่มีหน้าที่เป็นทั้งกริยาและบุพบท เป็นเรื่องยากเรื่องหนึ่งสําหรับชาวไทยผู้เรียน ภาษาจีน ผู้วิจัยต้องการพัฒนาวิธีการเรียนการสอนให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น จึงเริ่มศึกษาจากที่มาของ 动介 兼类词 เพื่อวิเคราะห์คําบุพบทที่กลายมาจากคํากริยา จากการศึกษาพบว่า ระดับการกลายของแต่ละคํา มีความแตกต่างกัน และมีผลต่อการทําความเข้าใจของผู้เรียน กล่าวคือ ผู้เรียนสามารถทําความเข้าใจคําที่มี ระดับการกลายค่อนข้างสูงได้ดีกว่าคําที่มีระดับการกลายปานกลางถึงต่ํา ต่อมา ผู้วิจัยได้ศึกษาคําบุพบททั้งหมด ที่ปรากฏในแบบเรียนรายวิชาภาษาจีนพื้นฐาน 1 ถึง 4 ภาควิชาภาษาจีน คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต โดยนําแนวคิดภาษาศาสตร์ปริชานมาใช้ศึกษา ผลปรากฏว่า เมื่อเทียบกับภาษาไทยแล้ว คําบุพบทในภาษาจีน อธิบายได้ใน 3 ลักษณะ ได้แก่ 1) คําบุพบทที่สามารถเทียบเคียงกับคําบุพบทในภาษาไทยได้ 2) คําบุพบทที่ ไม่สามารถเทียบเคียงกับคําบุพบทในภาษาไทยได้ และ 3) คําที่มีหน้าที่เป็นได้ทั้งคํากริยาและคําบุพบท จึงนํา ผลการศึกษาทั้งหมดมาปรับใช้เป็นแนวทางการสอนเรื่อง 动介兼类词 สําหรับผู้เรียนชาวไทยโดยเฉพาะ