Linguistic Landscape of a University in Thailand

摘要

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภูมิทัศน์ทางภาษาศาสตร์และสำรวจความคิดเห็นที่มีต่อภูมิทัศน์ทางภาษาศาสตร์ของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในประเทศไทย ศึกษาโดยการถ่ายภาพป้ายที่อยู่ในมหาวิทยาลัยจำนวน 200 ป้าย แบ่งเป็นภาพป้ายที่ถ่ายจากวิทยาเขตในเมืองจำนวน 100 ป้าย และภาพป้ายที่ถ่ายจากวิทยาเขตนอกเมืองจำนวน 100 ป้าย ศึกษาวิเคราะห์โดยประยุกต์ใช้กรอบแนวคิดของ Landry and Bourhis (1997), Gorter (2006), Munday (2012), Adendorff (1996) และการแจกแบบสอบถามเพื่อสำรวจความคิดเห็นจากนิสิตที่เรียนวิทยาเขตในเมืองจำนวน 60 คนและนิสิตที่เรียนวิทยาเขตนอกเมืองจำนวน 98 คน รวมทั้งสิ้นจำนวน 158 คน ทั้งหมดได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง โดยในแบบสอบถามมีคำถาม 2 รูปแบบ ได้แก่ คำถามปลายปิดประเภทมาตราส่วนประมาณค่าและคำถามแบบปลายเปิด สถิติที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ การหาจำนวนความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีแบบเป็นอิสระต่อกัน ผลการศึกษาพบว่าวิทยาเขตในเมืองมีป้ายแบบหนึ่งภาษามากกว่าป้ายแบบสองภาษา ส่วนวิทยาเขตนอกเมืองมีป้ายแบบสองภาษามากกว่าป้ายแบบหนึ่งภาษา โดยป้ายแบบสองภาษาแบ่งเป็น 2 รูปแบบ ได้แก่ ป้ายแบบแปลภาษาและป้ายแบบผสมภาษา ป้ายแบบแปลภาษามี 4 รูปแบบ โดยรูปแบบที่พบมากที่สุด ได้แก่ การแปลแบบความหมายคงเดิมหรือการถอดความหมายแบบคำต่อคำ ส่วนป้ายแบบผสมภาษามี 3 รูปแบบ โดยรูปแบบที่พบมากที่สุด ได้แก่ การผสมภาษาอังกฤษเมื่อเป็นคำนามชื่อเฉพาะ ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นของนิสิตที่มีต่อภูมิทัศน์ทางภาษาศาสตร์พบว่านิสิตทั้งสองวิทยาเขตมีค่าเฉลี่ยของความคิดเห็นแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05