ภาษาอุปลักษณ์ในบริบททางสังคมวัฒนธรรมที่จําเพาะ: การวิเคราะห์ละครเพลงบรอดเวย์เรื่อง “Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street”

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภาษาภาพพจน์ วิเคราะห์ความหมาย และตัวอย่างทาง วัฒนธรรมของภาษาอังกฤษในศตวรรษที่ 19 จากบทเพลง 14 เพลง โดยคัดเลือก จากละครเพลงเรื่อง “Sweeney Todd :The Demon Barber of Fleet Street ” ที่ประพันธ์โดย Stephen Sondheim และ แสดงในปี พ . ศ . 2522 เป็นข้อมูลในการวิเคราะห์ ภาษาภาพพจน์ 14 ประเภท คือ การอ้างถึง สมมุติภาวะ การ แฝงนัย อุปลักษณ์ นามนัย อธิพจน์ ปฏิพจน์ ปฏิทรรศน์ บุคลาธิษฐาน การเล่นคํา อุปมา สัญลักษณ์ สัมพจนัย และอวพจน์ นํามาใช้เป็นกรอบการวิเคราะห์ ผลการศึกษาพบว่า ในจํานวนภาษาภาพพจน์ 73 ตัวอย่าง พบอุป ลักษณ์มากที่สุดรวมทั้งสิ้น 14 ครั้ง ส่วนภาษาภาพพจน์ที่พบมากเป็นอันดับ 2 คือ การอ้างถึง พบรวมทั้งสิ้น 12 ครั้ง นอกจากนี้เพลง “No Place Like London ” พบภาษาภาพพจน์มากที่สุดรวม 7 ประเภท ได้แก่ อุปมา นามนัย สัมพจนัย อธิพจน์ บุคลาธิษฐาน การอ้างถึง และ การเล่นคํา การวิเคราะห์แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ ระหว่างภาษาและวัฒนธรรมในอดีตที่แฝงอยู่ในเนื้อเพลง