ความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนการสอนด้วยสถานการณ์จำลองเสมือนจริงในการพยาบาลผู้ป่วยประคับประคองของนักศึกษาพยาบาล มหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

มิตรา เกิดอินทร์
ราชัน เกษดา
เตือนใจ เจริญบุตร

บทคัดย่อ

การวิจัยเชิงพรรณนานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาพยาบาลต่อการใช้สถานการณ์จำลองเสมือนจริงในการพยาบาลผู้ป่วยประคับประคอง โดยประยุกต์ใช้ทฤษฎีสององค์ประกอบของ Herzberg วิเคราะห์ปัจจัยจูงใจ (ด้านเนื้อหาและด้านผู้เรียน) และปัจจัยค้ำจุน (ด้านครูผู้สอน ด้านการจัดการเรียนการสอน และด้านสิ่งสนับสนุนการเรียนรู้) กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 4 มหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร จำนวน 48 คน เครื่องมือวิจัยประกอบด้วยแบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล และแบบประเมินความพึงพอใจที่มีค่าความเชื่อมั่น .91 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา


ผลการวิจัย พบว่านักศึกษามีความพึงพอใจโดยรวมในระดับมากที่สุด (M = 4.50, SD = .13) โดยความพึงพอใจทุกด้านของปัจจัยจูงใจอยู่ในระดับมากที่สุด พบว่า ความพึงพอใจด้านเนื้อหามีค่าเฉลี่ยสูงสุด (M = 4.58, SD = .34) รองลงมา คือ ด้านผู้เรียน (M = 4.55, SD = .22) สำหรับปัจจัยค้ำจุน พบว่าความพึงพอใจด้านการจัดการเรียนการสอนอยู่ในระดับมากที่สุดและมีคะแนนเฉลี่ยสูงสุด (M = 4.53, SD = .25) ส่วนความพึงพอใจด้านสิ่งสนับสนุนการเรียนรู้และด้านครูผู้สอนอยู่ในระดับมาก โดยมีคะแนนเฉลี่ย M = 4.41 (SD = .32) และ M = 4.40 (SD = .25) ตามลำดับ ผลการวิจัยสะท้อนว่าการจัดการเรียนการสอนด้วยสถานการณ์จำลองเสมือนจริงช่วยพัฒนาทักษะการพยาบาล ความมั่นใจในการปฏิบัติงาน และการตัดสินใจทางคลินิกของนักศึกษาได้อย่างมีประสิทธิภาพ

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

Research Articles

วิธีการอ้างอิง

ความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนการสอนด้วยสถานการณ์จำลองเสมือนจริงในการพยาบาลผู้ป่วยประคับประคองของนักศึกษาพยาบาล มหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร. (2025). วารสารการพยาบาลและสุขภาพ สสอท., 7(2), e3715. https://rsujournals.rsu.ac.th/index.php/ajnh/article/view/3715

การอ้างอิง

ขวัญฤทัย ธรรมกิจไพโรจน์, จันทร์ฉาย มณีวงษ์, และจารุวรรณ สนองญาติ. (2566). การจัดการเรียนการสอนโดยใช้สถานการณ์จำลองเสมือนจริงต่อการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักศึกษาพยาบาล: การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบ. วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีสุพรรณบุรี, 6(1), 5–28.

จันทิมา ช่วยชุม, และยุพิน หมื่นทิพย์. (2565). ผลของการเตรียมความพร้อมก่อนขึ้นฝึกปฏิบัติงานทางคลินิกโดยใช้ฐานการเรียนรู้ต่อการรับรู้ความสามารถในการปฏิบัติการพยาบาลและความพึงพอใจของนักศึกษาพยาบาลศาสตรบัณฑิตในรายวิชาปฏิบัติการพยาบาลผู้ใหญ่ 1. วารสารมหาวิทยาลัยคริสเตียน, 28(4), 1–14.

ณัฐชญา บัวละคร, และบุษบา สมใจวงษ์. (2566). ผลของโปรแกรมการดูแลแบบประคับประคองต่อผลลัพธ์ การดูแลแบบประคับประคองและคุณภาพชีวิตในผู้ป่วยไตเรื้อรังระยะสุดท้ายที่ไม่รับการบำบัดทดแทนไต. วารสารวิจัยสุขภาพและการพยาบาล, 39(3), 42–52.

นุศ ทิพย์แสนคำ. (2563). การศึกษาพยาบาลด้านการดูแลแบบประคับประคอง. วารสารเกื้อการุณย์, 27(1), 98–115.

ปนิดา พุ่มพุทธ และขวัญตา ภูริวิทยาธีระ. (2565). ผลของการสอนโดยใช้สถานการณ์จำลองเสมือนจริงในการเตรียมความพร้อมของนักศึกษาพยาบาลก่อนการฝึกภาคปฏิบัติ รายวิชาปฏิบัติการพยาบาลสุขภาพจิตและการพยาบาลจิตเวช. วารสารการพยาบาลสุขภาพและการศึกษา, 5(3), 37–46.

ราชัน เกษดา, และภาวิดา ภูมิลุน. (2568). ผลของการจัดการเรียนการสอนด้วยสถานการณ์จำลองเสมือนจริงต่อความสามารถในการแก้ปัญหาทางการพยาบาลและทัศนคติในการดูแลผู้ป่วยประคับประคองของนักศึกษาพยาบาล. วารสารวิทยาศาสตร์สุขภาพและสุขภาวะ, 29(1), 102-115.

ศิริชัย กาญจนวาสี. (2545). ทฤษฎีการประเมิน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ศิราวัลย์ เหรา, และเจษฎาภรณ์ อิกำเหนิด. (2568). ผลการจัดการเรียนการสอนโดยใช้สถานการณ์เสมือนจริง ต่อความสามารถในการใช้กระบวนการพยาบาลของนักศึกษาพยาบาล. วารสารการพยาบาล สุขภาพ และสาธารณสุข, 4(1), 1–10.

ศุภวรรณ ใจบุญ, ธิราภรณ์ จันทร์ดา, และบัวหลวง สำแดงฤทธิ์. (2564). ความรู้และการรับรู้สมรรถนะในการดูแลแบบประคับประคองของพยาบาลวิชาชีพที่มีประสบการณ์ทำงานน้อยกว่า 2 ปี ในโรงพยาบาลของมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ. วารสารเกื้อการุณย์, 28(1), 82–93.

สมจิตต์ สินธุชัย, กันยารัตน์ อุบลวรรณ, และสุนีย์รัตน์ บุญศิลป์. (2560). ผลของการจัดการเรียนรู้โดยใช้สถานการณ์จำลองเสมือนจริงต่อความรู้ความพึงพอใจ และความมั่นใจในตนเองของนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 4 ในการฝึกปฏิบัติรายวิชาฝึกทักษะทางวิชาชีพก่อนสำเร็จการศึกษา. รามาธิบดีพยาบาลสาร, 23(1), 113–127.

สุภัทรา สีเสน่ห์, จักรพันธ์ กึนออย, ศิริกุล การุณเจริญพาณิชย์, และสมคิด รูปงาม. (2565). ผลการจัดการเรียนรู้ด้วยสถานการณ์จำลองเสมือนจริงต่อความรู้ การตัดสินใจทางคลินิกและทักษะการปฏิบัติการพยาบาลในการดูแลผู้ป่วยที่มีภาวะกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดเฉียบพลันระยะวิกฤติ: กรณีศึกษา. วารสารวิจัยการพยาบาลและสุขภาพ, 23(1), 123–133.

อัญพัชญ์ วิวัฒน์กมลชัย, พรรณณิภา ต่อมดวงแก้ว, ปวีณา ยศสุรินทร์, และสมพร สิทธิสงคราม. (2567). ผลของการเตรียมความพร้อมก่อนการฝึกภาคปฏิบัติโดยใช้สถานการณ์จำลองเสมือนจริงเป็นฐานการเรียนรู้ต่อความมั่นใจในด้านความรู้ ทักษะปฏิบัติ และเจตคติของนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 2. วารสารวิจัยการพยาบาลและการสาธารณสุข, 4(3), 1–18.

Alwawi, A., & Inkaya, B. (2022). The effect of two different simulation modalities in palliative care teaching on nursing students' knowledge, satisfaction, self-confidence, and skills: A randomized controlled trial. CIN: Computers, Informatics, Nursing, 41(4), 246-257. doi: 10.1097/CIN.0000000000000965

Gillan, P. C., & Johnston, S. (2024). Nursing students satisfaction and self-confidence with standardized patient palliative care simulation focusing on difficult conversations. Palliative and Supportive Care, 22(5), 1237–1244. doi: 10.1017/S1478951523001918

Herzberg, F., Mausner, B., & Snyderman, B. B. (1959). The motivation to work (2nd. ed.). New York, NY: John Wiley & Sons.

World Health Organization [WHO]. (2020). Palliative care. Retrieved June 5, 2025, from https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/palliative-care

Zhang, L., Huang, Y.-L., Wu, X.-Q., Liu, C.-Y., Zhang, X.-L., Yang, X.-Y., ... Yang, M.-F. (2024). The impact of virtual clinical simulation on nursing students’ palliative care knowledge, ability, and attitudes: A mixed methods study. Nurse Education Today, 132, 106037. doi: 10.1016/j.nedt.2023.106037