ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการข่มเหงรังแกของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา เพื่อศึกษา ความสัมพันธ์ของปัจจัย ด้านชีวภาพ จิตวิทยา สิ่งแวดล้อม สังคม กับพฤติกรรมการข่มเหงรังแกของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น จำนวน 242 คน คำนวณขนาดตัวอย่างด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป G*Power เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคลและพฤติกรรมการข่มเหงรังแก แบบประเมินความฉลาดทางอารมณ์ การเห็นคุณค่าในตนเองตามแนวคิดของ Rosenberg และการได้รับการสนับสนุนทางสังคม  เครื่องมือได้ผ่านการตรวจสอบความตรงจากผู้ทรงคุณวุฒิ และการทดสอบความเชื่อมั่นของแบบประเมินความฉลาดทางอารมณ์ การเห็นคุณค่าในตนเอง การได้รับการสนับสนุนทางสังคม ได้ค่าสัมประสิทธิ์อัลฟาของครอนบาค 0.82, 0.97, 0.91 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และการวิเคราะห์ความสัมพันธ์โดยใช้สถิติ chi square วัดระดับความสัมพันธ์ของปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ ด้วยการทดสอบสถิติ Cramer’s V

ผลการวิจัย พบว่าปัจจัยด้านจิตวิทยา ด้านสิ่งแวดล้อม และด้านสังคม มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการข่มเหงรังแก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดย ปัจจัยด้านจิตวิทยา ได้แก่ ความฉลาดทางอารมณ์ มีความสัมพันธ์ในระดับปานกลาง (Cramer’s V = 0.392 ) ปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อม ได้แก่ การอบรมเลี้ยงดู มีความสัมพันธ์ในระดับต่ำ (Cramer’s V = 0.183 ) การเล่นเกมส์ที่มีเนื้อหารุนแรง มีความสัมพันธ์ในระดับปานกลาง (Cramer’s V = 0.322) และปัจจัยด้านสังคม ได้แก่ การสนับสนุนทางสังคม มีความสัมพันธ์ ในระดับต่ำ (Cramer’s V = 0.127) ส่วนปัจจัยด้านชีวภาพไม่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการข่มเหงรังแกของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น

ข้อเสนอแนะ สถาบันการศึกษาควรจัดกิจกรรมเสริมหลักสูตรเพื่อพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์ของผู้เรียน ส่งเสริมการเลี้ยงดูของผู้ปกครองแบบมีเหตุผล และให้การสนับสนุนทางสังคมอย่างต่อเนื่อง