กระบวนการและผลลัพธ์ของการช่วยฟื้นคืนชีพในหอผู้ป่วยหนัก

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

ทองเปลว ชมจันทร์
มานะ ปัจจะแก้ว

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้เป็นการศึกษาวิจัยเชิงพรรณนาแบบเก็บข้อมูลย้อนหลัง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลลัพธ์ของกระบวนการช่วยฟื้นคืนชีพในหอผู้ป่วยหนัก โรงพยาบาลสิงห์บุรี โดยใช้ Donabedian model เป็นกรอบแนวคิดในการวิจัย กลุ่มตัวอย่างเลือกแบบเฉพาะเจาะจง ได้แก่ เวชระเบียนผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นที่ได้รับการช่วยฟื้นคืนชีพในหอผู้ป่วยหนัก โรงพยาบาลสิงห์บุรี จำนวน 50 ราย เครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ 1) แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคลและข้อมูลด้านการเจ็บป่วยของผู้ป่วย และ 2) แบบบันทึกกระบวนการช่วยฟื้นคืนชีพและผลลัพธ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงบรรยาย


ผลการวิจัย พบว่า กลุ่มตัวอย่างเป็นเพศชายร้อยละ 44 มีอายุเฉลี่ย 62.32 ปี (SD 18.06) เป็นผู้ป่วย อายุรกรรม ร้อยละ 94 สาเหตุของหัวใจหยุดเต้นที่พบมากที่สุด คือ สาเหตุจากระบบหัวใจและหลอดเลือด (42.50%) ร้อยละ 40 มีภาวะหัวใจหยุดเต้นในช่วงเวรดึก ลักษณะคลื่นไฟฟ้าหัวใจที่พบมากที่สุด คือ Aystoly และPEA (84%) ด้านกระบวนการช่วยฟื้นคืนชีพ พบว่ากลุ่มตัวอย่างได้รับการเข้าถึงในเวลา 0-1 นาที (ค่าเฉลี่ย 0.41 ± 0.08) ได้รับการเริ่มกดหน้าอกในระยะเวลา 0–0.25 นาที (ค่าเฉลี่ย 0.11 ± 0.06) ได้รับการกระตุกหัวใจในระยะเวลา 1-5 นาที (ค่าเฉลี่ย 2.22 ± 1.89) ระยะเวลาที่ใช้ในการช่วยฟื้นคืนชีพทั้งหมด 2-45 นาที (ค่าเฉลี่ย 14.78 ± 11.98) และมีอัตราการช่วยฟื้นคืนชีพสำเร็จร้อยละ76

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

Research Articles

ชีวประวัติของผู้แต่ง

ทองเปลว ชมจันทร์

การศึกษา

ชื่อหลักสูตร/สาขาวิชา

สถาบันการศึกษา/ประเทศ

ปีที่สำเร็จการศึกษา

• ปริญญาโท*

พยาบาลศาสตร์มหาบัณฑิต            สาขาการพยาบาลผู้ใหญ่

มหาวิทยาลัยรังสิต

2551

APN

สาขาการพยาบาลอายุรศาสตร์

และศัลยศาสตร์

สภาการพยาบาล

2552

ประกาศนียบัตร

การพยาบาลเฉพาะทางสาขาหัวใจและทรวงอก

มหาวิทยาลัยมหิดล

2534

บทความที่มีผู้อ่านมากที่สุดโดยผู้เขียนคนเดียวกัน