ทักษะทางสังคม การสนับสนุนทางสังคม และความรู้สึกโดดเดี่ยว ของนิสิตคณะวิศวกรรมศาสตร์ชั้นปีที่ 2 มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน

  • นพเก้า ฉันทสิริกุล
  • สุปาณี สนธิรัตน
Keywords: ทักษะทางสังคม, การสนับสนุนทางสังคม, ความรู้สึกโดดเดี่ยว, นิสิต

Abstract

การวิจัยในครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาระดับทักษะทางสังคม ระดับการสนับสนุนทางสังคม และระดับความรู้สึกโดดเดี่ยวของนิสิตคณะวิศวกรรมศาสตร์ชั้นปีที่ 2 2) เพื่อศึกษาเปรียบเทียบความรู้สึกโดดเดี่ยวของนิสิตคณะวิศวกรรมศาสตร์ชั้นปีที่ 2 ตามปัจจัยส่วนบุคคลที่แตกต่างกัน 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างทักษะทางสังคมกับความรู้สึกโดดเดี่ยวของนิสิตวิศวกรรมศาสตร์ชั้นปีที่ 2 และ 4) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการสนับสนุนทางสังคมกับความรู้สึกโดดเดี่ยวของนิสิตวิศวกรรมศาสตร์ชั้นปีที่ 2 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นิสิตคณะวิศวกรรมศาสตร์ชั้นปีที่ 2 มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน จำนวนทั้งสิ้น 246 คน เลือกกลุ่มตัวอย่างด้วยวิธีการสุ่มแบบชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถาม และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมสำเร็จรูปทางคอมพิวเตอร์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่า t-test ค่า F-test การทดสอบความแตกต่างรายคู่โดยวิธี LSD (Least Significant Difference) และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน กำหนดค่านัยสำคัญทางสถิติไว้ที่ระดับ .05 และ .001

ผลการวิจัยพบว่า 1) นิสิตคณะวิศวกรรมศาสตร์ชั้นปีที่ 2 มีระดับทักษะทางสังคมโดยรวมอยู่ในระดับสูง   ระดับการสนับสนุนทางสังคมโดยรวมอยู่ในระดับสูง และความรู้สึกโดดเดี่ยวโดยรวมอยู่ในระดับปาน 2) นิสิตคณะวิศวกรรมศาสตร์ชั้นปีที่ 2 ที่มี เพศ รายได้รวมของครอบครัว และการเข้าร่วมกิจกรรมภายในมหาวิทยาลัยที่แตกต่างกัน มีความรู้สึกโดดเดี่ยวแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสิติที่ระดับ .05 และ .001 3) ทักษะทางสังคมมีความสัมพันธ์ทางลบกับความรู้สึกโดดเดี่ยว อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 และ 4) การสนับสนุนทางสังคมมีความสัมพันธ์ทางลบกับความรู้สึกโดดเดี่ยว อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .001

Published
2020-08-19
Section
บทความวิจัย ศึกษาศาสตร์ มนุษยศาสตร์ และสังคมศาสตร์