ฤทธิ์ต้านมะเร็งของสารสกัดคูซูโนไคนินจากพริกไทยดำในหนูขาว ที่ถูกเหนี่ยวนำด้วยสาร NMU
Abstract
สารคูซูโนไคนิน เป็นสารบริสุทธิ์ชนิดลิกแนนจากพริกไทยดำ สามารถยับยั้งการเจริญเติบโต และชักนำให้เกิดการตายแบบอะพอพโทซิสของเซลล์มะเร็งเต้านมเพาะเลี้ยงชนิด MDA-MB-468 และ MCF-7 ซึ่งการศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเบื้องต้น มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาฤทธิ์การต้านมะเร็งของสารคูซูโนไคนิน ในหนูขาวสายพันธุ์ Sprague-Dawley ที่ถูกเหนี่ยวนำให้เป็นมะเร็งด้วยสาร N-nitroso-N-methylurea (NMU) ผลการทดลองพบว่าสารคูซูโนไคนินสามารถควบคุมการเพิ่มขนาดของก้อนมะเร็ง โดยสัตว์ทดลองที่ได้รับสารคูซูโนไคนินขนาด 2.25 4.5 และ 9 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัมน้ำหนักตัว มีอัตราการเพิ่มขึ้นของขนาดก้อนมะเร็งอยู่ในช่วง 10 – 30 ลูกบาศก์มิลลิเมตรต่อวัน ซึ่งแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเทียบกับหนูขาวกลุ่มควบคุม (control) ที่มีอัตราการเพิ่มขึ้นของขนาดก้อนมะเร็งเท่ากับ 360 ลูกบาศก์มิลลิเมตรต่อวัน บ่งบอกว่าสารคูซูโนไคนินมีผลรบกวนกระบวนการแบ่งตัวของเซลล์มะเร็ง ซึ่งผลจากการวิเคราะห์ระดับโปรตีนในก้อนมะเร็งจากสัตว์ทดลองที่ได้รับสารคูซูโนไคนินขนาด 2.25 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัมน้ำหนักตัว พบว่าระดับของโปรตีน Cyclin D1 และ Wnt-4 ซึ่งเป็นโปรตีนที่มีความสำคัญต่อกระบวนการเจริญเติบโตของเซลล์ลดลง
นอกจากนี้ได้ทำการศึกษาฤทธิ์ของสารคูซูโนไคนินในการยับยั้งการเคลื่อนที่ของเซลล์ พบว่าสารคูซูโนไคนินสามารถยับยั้งการเคลื่อนที่ของเซลล์มะเร็งเต้านมเพาะเลี้ยงชนิด MCF-7 โดยผลการยับยั้งเป็นไปตามความเข้มข้นของสารที่เพิ่มขึ้น และผลจากการวิเคราะห์ระดับโปรตีนในก้อนมะเร็งจากสัตว์ทดลองที่ได้รับสารคูซูโนไคนินขนาด4.5 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัมน้ำหนักตัว มีระดับของโปรตีน E-cadherin ซึ่งเป็นโปรตีนที่ทำหน้าที่ยึดเกาะระหว่างโมเลกุลเพิ่มขึ้น ผลจากการศึกษาฤทธิ์ของสารคูซูโนไคนินทั้ง in vitro และ in vivo บ่งบอกว่าสารคูซูโนไคนินมีฤทธิ์ต้านการเจริญและการแพร่กระจายของเซลล์มะเร็ง โดยข้อมูลที่ได้จากการศึกษาเบื้องต้นครั้งนี้จะถูกนำไปใช้ในการออกแบบกลุ่มการทดลอง และจำนวนสัตว์ทดลองในการทดลองหลักของการศึกษาคุณสมบัติในการรักษามะเร็งของสารคูซูโนไคนินต่อไป
- บทความทุกเรื่องที่ตีพิมพ์เผยแพร่ได้ผ่านการพิจารณาทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิในสาขาวิชา (Peer review) ในรูปแบบไม่มีชื่อผู้เขียน (Double-blind peer review) อย่างน้อย ๓ ท่าน
- บทความวิจัยที่ตีพิมพ์เป็นข้อค้นพบ ข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนเจ้าของผลงาน และผู้เขียนเจ้าของผลงาน ต้องรับผิดชอบต่อผลที่อาจเกิดขึ้นจากบทความและงานวิจัยนั้น
- ต้นฉบับที่ตีพิมพ์ได้ผ่านการตรวจสอบคำพิมพ์และเครื่องหมายต่างๆ โดยผู้เขียนเจ้าของบทความก่อนการรวมเล่ม