ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้และการรับรู้สมรรถนะแห่งตนกับพฤติกรรมการจัดการตนเองในผู้ป่วยโรคไตเรื้อรัง

บทคัดย่อ

 การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการจัดการตนเองและอำนาจการทำนายพฤติกรรมการจัดการตนเองในผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังของความรู้และการรับรู้สมรรถนะแห่งตน โดยใช้แนวคิดการจัดการตนเองของเคอร์ตินและคณะเป็นกรอบแนวคิดของการวิจัย กลุ่มตัวอย่างเลือกแบบเฉพาะเจาะจงเป็นผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังจำนวน 91 คน  เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามข้อมูลพื้นฐาน ความรู้ การรับรู้สมรรถนะแห่งตน และพฤติกรรมการจัดการตนเอง ตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาได้ค่าดัชนีความตรงเชิงเนื้อหาระหว่าง 0.86-0.97 วิเคราะห์หาความเชื่อมั่นชนิดความสอดคล้องภายในของแบบวัดความรู้โดยใช้คูเดอร์-ริชาร์ดสัน เท่ากับ 20 และพฤติกรรมการจัดการตนเองและการรับรู้สมรรถนะแห่งตนโดยใช้สัมประสิทธิ์แอลฟ่าของครอนบาค เท่ากับ 0.72, 0.96 และ 0.96 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงบรรยาย สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุแบบขั้นตอน ผลการศึกษาพบว่า พฤติกรรมการจัดการตนเองโดยรวมร้อยละ 70.33 อยู่ในระดับต่ำ เมื่อจำแนกรายด้าน พบว่า ด้านกิจกรรมการดูแลตนเองร้อยละ 56.04 อยู่ในระดับปานกลาง ด้านการติดต่อสื่อสารกับบุคลากรสุขภาพร้อยละ 84.62 อยู่ในระดับต่ำ และการพิทักษ์สิทธิ์ของตนเองร้อยละ 97.80 อยู่ในระดับต่ำ ความรู้และการรับรู้สมรรถนะแห่งตนมีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมการจัดการตนเองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ p<.01 และร่วมกันทำนายพฤติกรรมการจัดการตนเองได้ร้อยละ 51.00