ความสุขใจและความเหนื่อยล้าในการดูแลผู้ป่วยของพยาบาลที่ดูแลผู้ป่วยมะเร็ง

Abstract

การศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยายแบบเปรียบเทียบ เพื่อศึกษาความสุขใจและความเหนื่อยล้าในการดูแลผู้ป่วยมะเร็งของพยาบาลที่ดูแลผู้ป่วยมะเร็ง และเปรียบเทียบความสุขใจและความเหนื่อยล้าในกลุ่มตัวอย่างที่มีปัจจัยส่วนบุคคลแตกต่างกัน กลุ่มตัวอย่างเป็นพยาบาลที่ดูแลผู้ป่วยมะเร็ง ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร จำนวน 162 คน เครื่องมือวิจัย คือ แบบสอบถามความสุขใจและความเหนื่อยล้าในการดูแลผู้ป่วยมะเร็งของพยาบาล ฉบับภาษาไทย ที่ผู้วิจัยแปลจาก ProQOL โดยความเหนื่อยล้าในการดูแล ประกอบด้วย ความเหนื่อยหน่ายและความเครียดจากความรู้สึกร่วมกับเหตุการณ์ที่กระทบกระเทือนใจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา Independent t-test และ Mann-Whitney U-test

ผลการวิจัย พบว่า ความสุขใจโดยรวมในการดูแลผู้ป่วยอยู่ในระดับปานกลาง (X̅ = 36.27 ± 6.95) ความเหนื่อยล้าในการดูแลผู้ป่วยซึ่งประกอบด้วยความเหนื่อยหน่ายโดยรวมอยู่ในระดับต่ำ (X̅ = 19.83 ± 5.75) และความเครียดจากความรู้สึกร่วมกับเหตุการณ์ที่กระทบกระเทือนใจโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (X̅ = 23.49 ± 4.96) พยาบาลส่วนใหญ่ (75.93%) มีความสุขใจในการดูแลอยู่ในระดับสูง ในขณะที่ร้อยละ 70.37 และ ร้อยละ 53.70 ของพยาบาลมีความเหนื่อยหน่ายและความเครียดจากความรู้สึกร่วมกับเหตุการณ์ที่กระทบกระเทือนใจอยู่ในระดับต่ำและปานกลางตามลำดับ นอกจากนี้ พบว่า พยาบาลที่มีปัจจัยส่วนบุคคลแตกต่างกันมีความสุขใจในการดูแลไม่แตกต่างกัน ความเหนื่อยหน่ายและความเครียดจากความรู้สึกร่วมกับเหตุการณ์ที่กระทบกระเทือนใจของกลุ่มตัวอย่างที่ปฏิบัติงานในแผนกผู้ป่วยในมีคะแนนเฉลี่ยสูงกว่ากลุ่มตัวอย่างที่ปฏิบัติงานที่แผนกผู้ป่วยนอกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ  (p < .05) ผลการวิจัยสรุปได้ว่า พยาบาลที่ให้การดูแลผู้ป่วยมะเร็งมีความสุขใจในการดูแลผู้ป่วยมะเร็ง พยาบาลที่ทำงานในแผนกผู้ป่วยในและผู้ป่วยนอกมีความเหนื่อยล้าแตกต่างกัน หน่วยงานควรตระหนักถึงความเหนื่อยล้าของพยาบาลที่ปฏิบัติงานและส่งเสริมคุณภาพชีวิตเชิงวิชาชีพต่อไป