ปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดปทุมธานี พ.ศ. 2544 – 2554
Abstract
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดปทุมธานี พ.ศ. 2544-2554 เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย แยกออกเป็น 3 กลุ่ม (1)สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี (2)ผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี (3)ข้าราชการ เจ้าหน้าที่รัฐ และนักการเมืองท้องถิ่น โดยใช้การศึกษาจากเอกสารข้อมูลที่เกี่ยวข้อง และการสัมภาษณ์เชิงลึก และทำการวิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้วิธีการตีความข้อมูล การเปรียบเทียบข้อมูล พร้อมทั้งการสร้างข้อสรุป
ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดปทุมธานี พ.ศ. 2544-2554 สามารถจำแนกปัจจัย ได้ดังนี้ 1)ปัจจัยพรรคการเมือง พบว่า นโยบายพรรคและภาพลักษณ์ของพรรคการเมือง นั้นมีผลต่อการเลือกตั้งในเขตพื้นที่ อย่างมาก เพราะ ประชาชนส่วนใหญ่ชอบที่ตัวนโยบายของพรรค ที่เข้าถึงกลุ่มคนในพื้นที่ เพราะคิดว่านโยบายนี้จะทำให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อพวกเขา 2)ปัจจัยด้านบทบาทผู้นำทางการเมือง พบว่า ก่อนที่จะลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในเขตจังหวัดปทุมนั้น ส่วนใหญ่แล้วสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เคยมีบทบาททางการเมืองทั้งในระดับท้องถิ่นและระดับจังหวัด มาก่อน เช่น ผู้ใหญ่บ้าน กำนัน สมาชิกองค์การบริหารส่วนจังหวัด นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด จึงถือว่าบทบาทและผลงานในอดีตของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรนั้น มีผลให้ประชาชน ตัดสินใจเลือกเข้ามาดำรงตำแหน่ง เป็นอย่างมาก 3)ปัจจัยด้านเครือข่ายทางการเมือง และระบบอุปถัมภ์ พบว่า ส่วนใหญ่แล้วเวลาสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร หาเสียง จะลงพื้นที่ด้วยตัวเอง แล้วก็จะมีกลุ่มสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร นักการเมืองท้องถิ่น และนักธุรกิจ ที่สนิทสนมกันเป็นการส่วนตัว เข้ามาให้การสนับสนุนและช่วยเหลือ ในการลงพื้นที่หาเสียง 4)ปัจจัยด้านการเลือกตั้ง พบว่า ยุทธศาสตร์หรือยุทธวิธีที่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี ใช้กัน คือ การแจกใบปลิว การขึ้นรถแห่ประชาสัมพันธ์หาเสียงให้ประชาชนไปลงคะแนน และการลงพื้นที่ในเขตของตนเองโดยการเคาะตามประตูบ้าน เพื่อพบปะประชาชน และปราศรัยนโยบายของพรรค ถือว่ามีผลให้ประชาชนเลือกลงคะแนนให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร อยู่พอสมควร
- บทความทุกเรื่องที่ตีพิมพ์เผยแพร่ได้ผ่านการพิจารณาทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิในสาขาวิชา (Peer review) ในรูปแบบไม่มีชื่อผู้เขียน (Double-blind peer review) อย่างน้อย ๓ ท่าน
- บทความวิจัยที่ตีพิมพ์เป็นข้อค้นพบ ข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนเจ้าของผลงาน และผู้เขียนเจ้าของผลงาน ต้องรับผิดชอบต่อผลที่อาจเกิดขึ้นจากบทความและงานวิจัยนั้น
- ต้นฉบับที่ตีพิมพ์ได้ผ่านการตรวจสอบคำพิมพ์และเครื่องหมายต่างๆ โดยผู้เขียนเจ้าของบทความก่อนการรวมเล่ม
